Het meten van het oneindige (Clemens van Brunschot)

HET METEN VAN HET ONEINDIGE 

Oneindig

Als mijn werkelijkheid een bol is
met alles van de zintuigen
tegen de binnenkant
geprojecteerd

en mijn projectie op de jouwe lijkt
omdat wij zo geschapen zijn
ieder in zijn eigen bol
een wonder

als wetenschap ons zonder schaamte
uit haar rafelige doeken doet
wat tijd is, en wil meten
wat oneindig is

en er deeltjes cirkelen door tunnels
knallend als champagnekurken
alsof we het al begrijpen
van de schepping

terwijl het hele registreren
van al die consternatie
volledig valt of staat
met wat ik kreeg
aan zintuigen,
ha! dan
lach
ik

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *