Warm en veilig (Henk Fonteyn)

WARM EN VEILIG

Zo’n zondagmiddag in de vroege jaren zestig,
dan ging alleen mijn vader naar de kerk,
de ware kerk, de synodaal-gereformeerde,
waar hij, diaken, voor de armen collecteerde.
Thuis was het mamma die de vroomheid regisseerde.

De stoelen gingen in een kring
en uit de blauwe Bundel zongen we
van stromen zegening.
Nu, zoveel jaren later nog
kan de herinnering
mijn hart verwarmen.
Er ruiste een lief’lijke naam in mij om.
We waren in veilige armen.

Reageer (alles openbaar behalve email adres):

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *