Zomaar (Reinier Dorgelo)

ZOMAAR

opeens was het er

het groene kruid bloeide overdadig
het wilgenroosje stak haar kleuren fier omhoog
de wind speelde met de bladeren van de ratelpopulier
zodat de groene kleuren oplichtten
onder de blik van blauwe ogen

opeens was het er

het lichaam had het opgespaard
en bracht het nu naar buiten
ik voelde de cellen die zich samen sterk maakten
en nu hun weg zochten door een lichaam
dat mijn leven lang had gebloeid

opeens was het er

als onkruid dat voortwoekert over de grond
ik zocht naar de hemel
maar hoorde niet eens dat er
in de echo van de merel
een nieuwe klank klonk

is hij er als ik stemloos roep
mijn adem wegdoezelt
de kleuren verbleken
en het lichaam dun
wordt gezaaid

voor straks

Reageer (alles openbaar behalve email adres):

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *