Elegie (René van Loenen)

ELEGIE

Vanmorgen op het terras resten duif bijeengeveegd,
zoals je scherven veegt of bladeren.

Resten duif als lijdend voorwerp
van een openingszin.
Het heeft niets te betekenen.
Hier lag zij: duif – mij onbekend.

Maar even onontkoombaar als bijgeloof
betekenis verleent aan scherven
en godsbesef aan duiven
maakt poëzie van resten duif mijn witte duif,
van deze tekst een elegie.

Reageer (alles openbaar behalve email adres):

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *