Transparant (Jan Groenleer)

TRANSPARANT
(bij een portret van Johann Sebastian Bach
door Johann Jakob Ihle, 1720)

Proevend je ogen en gezien
je mond vermoed ik een verdriet,
hoewel de verf geen spoor naliet
van wat op tranen leek. Misschien

verbeeld ik mij maar wat en was
je blij te worden bijgezet
binnen het raam van een portret,
stil levend voor wie later las

hoe vlug jouw lief het leven liet
en jij pas thuiskwam lang nadien.

Schouwend je ogen en gezien
je mond vermoed ik dat verdriet.

 

3 reacties op “Transparant (Jan Groenleer)”

  1. Mieke schrijft:

    Prachtig gedicht, Jan.

  2. kitty op 't land schrijft:

    Jouw fijnzinnige gedicht ontroert mij.

  3. Saskia Schouten schrijft:

    Bijzonder mooi gedicht.

Laat een reactie achter (LET OP: Ingevulde gegevens worden voor administratieve doeleinden en voor spamdetectie bewaard. M.u.v. het emailadres worden ze publiekelijk getoond. IP-adres en browser versie worden opgeslagen maar niet publiekelijk getoond - lees de Privacy verklaring)

* = verplicht