Schrikkeljaar (Ria Borkent)


Schrikkeljaar

Gelukkig nieuwjaar zeiden we,
terwijl het ongeluk rondwaarde op markten,
meeliftte op vleugels, op golven,
in skitenten op doorreis ging, het virus een cursus
verlieskunde

Schrikkeldraad wikkelde zich om ons heen
we liepen gemaskerd met smetvrees; als een walm
zweefde wantrouwen boven de markt, en ik bleef verdund
onaanraakbaar alleen

Hoelang nog, deze omsingeling?
hoelang deze vreemde inmenging, die eenzame dood?
zijn wij, eendagsvlinders, niet bestemd voor nabijheid en leven?

Blijft het verlangen naar verlenging van dagen,
de opening van het tijdslot

Troost mij, kerstkind, met uw naam: Eeuwige Vader

Reageer (alles openbaar behalve email adres):

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *